Celem bez wątpienia każdego człowieka jest zajęcie w społeczności w której żyje jak najlepszej pozycji oczywiście dostosowanej do swoich możliwości. Raczej nie ma kogoś kto by się zadowolił tym że zawsze będzie postrzegany jako ktoś kto nie potrafił odnieść nawet najmniejszego sukcesu czy też z innych powodów w żaden sposób nie zasługuje na szacunek innych. Oczywiście można dyskutować z tym że w obecnych czasach przede wszystkim zwraca się uwagę na zewnętrzność i materialne aspekty sukcesu. Rozwój duchowy jest mniej namacalny a raczej trudno docenić innym jego emanacje gdy brakuje innych atrybutów sukcesu powszechnie rozpoznawalnego. Ktoś oczywista może być outsiderem i pozostawać na skraju danego społeczeństwa jednakże zawsze będzie to wyjątek potwierdzający regułę a nie coś innego. To w jaki sposób dążą ludzie do tego by sobie poprawić samopoczucie przekonać się o własnej wartości można by scharakteryzować jako pełne korzystanie z uroków konsumpcyjnego charakteru życia. W bardzo dużym uproszczeniu najwyższą pozycję w oczach większości społeczeństwa państw rozwijających się ma ten który najwięcej posiada. Są takie aspekty posiadania które szczególnie przyciągają uwagę i wokół których bez wątpienia narosły tez specyficzne stereotypy. Takim najbardziej charakterystycznym przykładem jest posiadanie własnego samochodu które powoduje że człowiek w cudzysłowie rośnie w oczach innych. Wystarczy popatrzeć na to jak spoglądają na tych którzy ni e mają własnego samochodu a tych którzy się nim poruszają. Na dalszy plan zupełnie schodzi to czy w przypadku danej osoby decyzja o zakupie samochodu była do końca przemyślana i czy skutki nie są zbyt uciążliwe szczególnie w sensie ekonomicznym który nie jest bez znaczenia a przeciwnie. Paradoksalnie dochodzi do sytuacji że w rzeczy samej kogoś może być stać na to żeby nie mieć samochodu kosztem społecznej metaforycznej degradacji, a ktoś kto ma spore problemy z finansami rekompensuje to sobie chwaląc się nowym samochodem i ciesząc uznaniem społeczności lokalnej. Coś tkwi takiego w człowieku co powoduje ze lubi on podziwiać w oderwaniu od tego co jest praktyczne czy tez rozsądne. Nawet w sytuacji gdy ktoś w głębi ducha uważa że inna osoba zrobiła błąd akurat w takim a nie innym momencie kupując samochód to nie wyrazi tego na głos a jeżeli już to w bardzo ukrytej i ostrożnej formie. Wydaje się że obecne czasy są niejako dyktatem, jak i wszystkie wcześniejsze, z tym że te obecne to dyktat bycia na czasie i to wyraża się przede wszystkim w posiadaniu tego co jest poważane i jest też również przedmiotem zazdrości. Kupienie sobie dobrego samochodu jest jak wymiana społecznej wizytówki z wygniecionej na zdecydowanie ciekawszą którą każdy chętnie chwyci w cudzysłowowe i wrzuci do swojego portfela. Posiadacze nowych samochodów czasem bywają zdziwieni jak wielu znajomych im przybywa albo jak też zaczynają ich szanować i lubić zupełnie obcy wcześniej ludzie. Jest to wręcz zjawisko o charakterze zbliżonym do magicznego.